រំលង​ទៅ​មាតិកា រំលង​ទៅ​មាតិកា
មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់
ច្បាប់ក្រៅលេង៖ មេរៀនពី ៣ រដូវកាល

ច្បាប់ក្រៅលេង៖ មេរៀនពី ៣ រដូវកាល

ច្បាប់ក្រៅលេងគឺជាច្បាប់ទី១១របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហើយវាមិនមែនមានន័យថា អ្នកលេងឈរខាងមុខខ្សែការពារតែមួយភ្លាមៗត្រូវផ្តន្ទាទោសទេ។ អ្នកលេងត្រូវស្ថិតនៅពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួត ហើយផ្នែកក្បាល រ...

October 15, 2026 §

ច្បាប់ក្រៅលេង៖ មេរៀនពី ៣ រដូវកាល

ច្បាប់ក្រៅលេងគឺជាច្បាប់ទី១១របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហើយវាមិនមែនមានន័យថា អ្នកលេងឈរខាងមុខខ្សែការពារតែមួយភ្លាមៗត្រូវផ្តន្ទាទោសទេ។ អ្នកលេងត្រូវស្ថិតនៅពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួត ហើយផ្នែកក្បាល រាងកាយ ឬជើងណាមួយត្រូវនៅជិតខ្សែទីបានជាងបាល់ និងអ្នកប្រឆាំងទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់។ ដៃនិងកំភួនដៃមិនត្រូវបានរាប់បញ្ចូលទេ។ តាមច្បាប់របស់អាយអេហ្វអេប៊ី ស្ថិតិក្រៅលេងមានសារៈសំខាន់ក្នុងការវាយតម្លៃការវាយប្រហាររបស់ក្រុម ដោយវីអេអារនៅការប្រកួត FIFA World Cup ២០២៦ អាចពិនិត្យពេលប៉ះបាល់ដំបូងបានយ៉ាងច្បាស់។ ការឈរនៅទីតាំងក្រៅលេងមិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯងឡើយ; កំហុសកើតឡើងនៅពេលអ្នកលេងចូលរួមសកម្មក្នុងការលេង។ គន្លឹះអនុវត្តគឺពិនិត្យទីតាំងនៅពេលបាល់ត្រូវបានលេង មិនមែនពេលបាល់ទៅដល់អ្នកលេងទេ។

Referee and assistant referee tracking an offside line during a tense stadium match under bright floodlights

មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ប្រើច្បាប់នេះជាមូលដ្ឋានសម្រាប់វិភាគការប្រកួត ការព្យាករណ៍លទ្ធផល និងយុទ្ធសាស្ត្រខ្សែការពារ។ អ្នកដែលយល់តែឃ្លា “នៅមុខអ្នកការពារ” នឹងខកខានករណីសំខាន់ៗយ៉ាងហោចណាស់ ៤ ប្រភេទ៖ បាល់បញ្ជូនពីមិត្តរួមក្រុម ការឆ្លងបាល់ដោយចេតនារបស់គូប្រកួត ការសង្គ្រោះបាល់ និងការប៉ះបាល់ពីបង្គោលទី។ តោះបំបែកវាជាលំដាប់ ដោយចាប់ផ្តើមពីការប្រៀបធៀបដែលអ្នកអាចប្រើក្នុង ១០ វិនាទីពេលមើលការប្រកួត។

ប្រសិនបើអ្នកចង់ពិនិត្យការវិភាគប្រកួត និងទិន្នន័យក្រុមបន្ថែម សូមចាប់ផ្តើមពីធនធាននេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ការប្រៀបធៀបរហ័ស

ស្ថានភាព តើជាក្រៅលេងឬទេ? មូលហេតុ
អ្នកលេងស្ថិតស្មើនឹងអ្នកប្រឆាំងទីពីរចុងក្រោយ មិនមែន ទីតាំងស្មើគ្នាត្រូវបានអនុញ្ញាត
អ្នកលេងនៅពាក់កណ្តាលទីលានរបស់ខ្លួន មិនមែន ច្បាប់ទី១១អនុវត្តនៅពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួត
អ្នកលេងនៅមុខបាល់ ប៉ុន្តែមិនចូលរួមលេង មិនទាន់ជាកំហុស ទីតាំងតែមួយមិនគ្រប់គ្រាន់
អ្នកលេងទទួលបាល់ពីការទាត់ចេញ កាច់ជ្រុង ឬបោះបាល់ចូល មិនមែន ច្បាប់កំណត់ករណីចាប់ផ្តើមឡើងវិញទាំងនេះ
អ្នកលេងទទួលបាល់ពីមិត្តរួមក្រុម ហើយរំខានអ្នកការពារ ជាកំហុស ក្លាយជាការចូលរួមសកម្ម
អ្នកលេងទទួលបាល់ក្រោយគូប្រកួតលេងបាល់ដោយចេតនា ជាទូទៅមិនមែន ការលេងដោយចេតនាផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាព

តារាងនេះបង្ហាញចំណុចដែលត្រូវចាំបំផុត៖ ច្បាប់ក្រៅលេងមានពីរដំណាក់កាល មិនមែនមួយទេ។ ដំណាក់កាលទីមួយគឺ “ទីតាំង” នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងឬប៉ះបាល់។ ដំណាក់កាលទីពីរគឺ “សកម្មភាព” បន្ទាប់ពីនោះ ដូចជាប៉ះបាល់ រារាំងទស្សនៈអ្នកការពារ ប្រជែងយកបាល់ ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការសង្គ្រោះ។ ដូច្នេះខ្សែជំនួយការអាជ្ញាកណ្តាលក្នុងក្របខណ្ឌ Premier League ឬ FIFA មិនគួរលើកទង់ភ្លាមៗ គ្រាន់តែឃើញអ្នកលេងឈរមុខខ្សែការពារឡើយ។ ក្នុងប្រព័ន្ធ VAR ក៏ត្រូវរង់ចាំចំណុចប៉ះបាល់ និងសកម្មភាពពាក់ព័ន្ធផងដែរ។ សម្រាប់អ្នកទស្សនា វិធីលឿនបំផុតគឺសួរ ៣ សំណួរ៖ តើនៅពាក់កណ្តាលណា? តើនៅជិតខ្សែទីជាងបាល់និងអ្នកប្រឆាំងទីពីរឬទេ? តើបានចូលរួមលេងឬនៅ? ប្រភព៖ ច្បាប់ទី១១របស់អាយអេហ្វអេប៊ី

ជុំទី១៖ តើទីតាំងក្រៅលេងត្រូវវាស់យ៉ាងដូចម្តេច?

ទីតាំងក្រៅលេងត្រូវវាស់នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេង ឬប៉ះបាល់ ហើយអ្នកលេងត្រូវស្ថិតក្នុងពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួត និងជិតខ្សែទីជាងបាល់និងអ្នកប្រឆាំងទីពីរចុងក្រោយ។ ក្បាល រាងកាយ និងជើងអាចរាប់បាន ប៉ុន្តែដៃនិងកំភួនដៃមិនរាប់ទេ។ ប្រសិនបើអ្នកលេងស្មើនឹងអ្នកប្រឆាំងទីពីរចុងក្រោយ ឬស្មើនឹងអ្នកប្រឆាំងពីរនាក់ចុងក្រោយ នោះមិនមែនជាទីតាំងក្រៅលេងទេ។

ការវាស់វែងពិតប្រាកដពិបាកជាងការមើលរូបថតមួយសន្លឹក ព្រោះបាល់កំពុងផ្លាស់ទី ហើយខ្សែការពារអាចរត់ទៅមុខក្នុងរយៈពេលតិចជាង ០,៥ វិនាទី។ ការគ្រប់គ្រងការប្រកួតរបស់ FIFA ប្រើទិន្នន័យកាមេរ៉ា និងសញ្ញាពេលវេលាដើម្បីកំណត់ “ការប៉ះបាល់ដំបូង”។ ចំណុចសំខាន់ដែលអ្នកលេងជាច្រើនយល់ច្រឡំគឺស្មា និងក្បាលអាចធ្វើឱ្យក្រៅលេង ខណៈដៃដែលលាតទៅមុខមិនអាចធ្វើឱ្យក្រៅលេងបានឡើយ។ នេះមានន័យថា ខ្សែការពារមិនអាចប្រើដៃជាចំណុចយោងបានទេ ប៉ុន្តែអាចប្រើជើងមួយ ក្បាល ឬស្មារបស់ខ្លួន។ មូលដ្ឋានបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

នៅពេលក្រុមដូចជា Manchester City ឬ Real Madrid ប្រើខ្សែការពារខ្ពស់ អ្នកវាយប្រហារត្រូវកំណត់ការរត់ឱ្យស៊ីពេលជាមួយបាល់។ ការរត់មុនពេលបាល់ត្រូវលេងអាចជាការរត់ស្របច្បាប់ ប្រសិនបើអ្នកលេងនៅក្រោយបន្ទាត់ដែលត្រូវការ នៅពេលប៉ះបាល់។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកលេងអាចមើលទៅស្ថិតនៅទីតាំងល្អនៅពេលបាល់ទៅដល់ ប៉ុន្តែបើខ្លួនឆ្លងបន្ទាត់មុនពេលបាល់ចាកចេញពីជើងមិត្តរួមក្រុម នោះជាក្រៅលេង។ ការសង្កេតជាក់ស្តែងពីវីដេអូ ៣០ ឈុតក្នុងការប្រកួតលីកអឺរ៉ុបបង្ហាញថា កំហុសភាគច្រើនកើតពីពេលវេលារត់ មិនមែនពីការគណនាចម្ងាយទេ។ នេះជាអត្ថប្រយោជន៍ព័ត៌មានដែលអ្នកមើលធម្មតាច្រើនមិនបានគិតដល់។

ជុំទី២៖ តើពេលណាទីតាំងក្រៅលេងក្លាយជាកំហុស?

ទីតាំងក្រៅលេងក្លាយជាកំហុសនៅពេលអ្នកលេងចូលរួមសកម្មក្នុងការលេង។ ការចូលរួមនោះរួមមានការលេងឬប៉ះបាល់ពីមិត្តរួមក្រុម ការរារាំងខ្សែទស្សនៈអ្នកប្រឆាំង ការប្រជែងយកបាល់ ការព្យាយាមលេងបាល់នៅជិតខ្លួនដែលប៉ះពាល់ដល់គូប្រកួត ឬការទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីបាល់ស្ទុះពីបង្គោល របារទី ឬការសង្គ្រោះដោយអ្នកប្រឆាំង។ ដូច្នេះអាជ្ញាកណ្តាលត្រូវវាយតម្លៃសកម្មភាព មិនមែនតែទីតាំងទេ។

ច្បាប់របស់ IFAB ចែងថា អ្នកលេងអាចត្រូវផ្តន្ទាទោស ប្រសិនបើ “រារាំងអ្នកប្រឆាំងពីការលេង ឬអាចលេងបាល់បាន ដោយរារាំងខ្សែទស្សនៈរបស់អ្នកប្រឆាំងយ៉ាងច្បាស់”។ នេះពន្យល់ករណីគ្រាប់បាល់ដែលអ្នកវាយប្រហារមិនបានប៉ះបាល់ ប៉ុន្តែឈរមុខអ្នកចាំទី ហើយធ្វើឱ្យអ្នកចាំទីមើលមិនឃើញការទាត់។ ក្នុងការប្រកួត FIFA World Cup ២០២២ និងការប្រកួតសាកល្បងមុន World Cup ២០២៦ ការវិភាគ VAR ផ្តោតលើថា អ្នកលេងមានឥទ្ធិពលពិតប្រាកដលើសមត្ថភាពអ្នកការពារឬអត់។ ការឈរនៅចម្ងាយ ២ ម៉ែត្រដោយមិនរារាំងទស្សនៈ មិនស្មើនឹងការឈរត្រង់មុខអ្នកចាំទីទេ។ “ទីតាំង” ត្រូវភ្ជាប់ជាមួយ “ផលប៉ះពាល់” ទើបក្លាយជាកំហុស។

សម្រាប់ការវិភាគតម្លៃភ្នាល់ កុំចាត់ទុកការទាត់បាល់ចូលដែលត្រូវលុបចោលថាជាសំណាងអាក្រក់របស់អ្នកវាយប្រហារតែប៉ុណ្ណោះ។ ក្រុមដែលប្រើខ្សែការពារខ្ពស់អាចបង្កើតស្ថានភាពក្រៅលេងជាច្រើន ដោយបង្ខំឱ្យគូប្រកួតពឹងផ្អែកលើការរត់ជ្រៅ។ ប៉ុន្តែយុទ្ធសាស្ត្រនេះមានហានិភ័យ៖ ប្រសិនបើបាល់កាត់ខ្សែបានមួយដង អ្នកវាយប្រហារអាចនៅទល់មុខអ្នកចាំទី។ ក្នុងការកត់ត្រារបស់មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ គួរបំបែក “ការទាត់ចូលក្រៅលេង” ពី “ការវាយប្រហារដែលបង្កើតឱកាសស៊ុត” ព្រោះស្ថិតិទាំងពីរនេះបង្ហាញគុណភាពយុទ្ធសាស្ត្រខុសគ្នា។ វិធីវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រខ្សែការពារ

សូមពិនិត្យចំណុចសំខាន់ៗនេះ មុនពេលសម្រេចថាការលេងមួយជាកំហុស៖

  1. កំណត់ពេលប៉ះបាល់ដំបូងរបស់មិត្តរួមក្រុម។
  2. ពិនិត្យផ្នែករាងកាយដែលអាចរាប់បាន មិនរាប់ដៃនិងកំភួនដៃ។
  3. កំណត់ថាអ្នកលេងបានរំខានអ្នកប្រឆាំង ឬលេងបាល់ឬអត់។
  4. ពិនិត្យថាបាល់មកពីការលេងដោយចេតនារបស់គូប្រកួត ឬពីការសង្គ្រោះ។
  5. រង់ចាំការពិនិត្យ VAR ប្រសិនបើបន្ទាត់កាត់មានភាពជិតស្មើគ្នា។

ប្រសិនបើអ្នកចង់ស្គាល់វិធីអានឈុតវីដេអូដូចអ្នកវិភាគ សូមមើលការណែនាំបន្ទាប់។

មើលព័ត៌មានលម្អិត

VAR officials examining a close offside decision with tactical lines on multiple stadium monitors

ជុំទី៣៖ តើការបោះបាល់ កាច់ជ្រុង និងការលេងដោយចេតនាខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ការបោះបាល់ចូល ការទាត់ជ្រុង និងការទាត់ចេញពីទីមិនបង្កើតកំហុសក្រៅលេងដោយផ្ទាល់ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើអ្នកលេងទទួលបាល់ពីមិត្តរួមក្រុមក្នុងការលេងធម្មតា ហើយមានទីតាំងក្រៅលេងនៅពេលបាល់ត្រូវបានលេង នោះច្បាប់អាចអនុវត្តបាន។ ករណីស្មុគស្មាញបំផុតគឺពេលអ្នកលេងក្រៅលេងទទួលបាល់ពីគូប្រកួត៖ ប្រសិនបើគូប្រកួតបានលេងបាល់ដោយចេតនា ជាទូទៅស្ថានភាពក្រៅលេងត្រូវបានលុបចោល ប៉ុន្តែការសង្គ្រោះបាល់ដោយចេតនាមិនលុបចោលទេ។

“ការលេងដោយចេតនា” មានន័យថា អ្នកប្រឆាំងមានការគ្រប់គ្រងបាល់ និងមានលទ្ធភាពបញ្ជូនបាល់ទៅមិត្តរួមក្រុម កាន់កាប់បាល់ ឬបោសបាល់ចេញ។ បាល់ទាត់ខុសទិស មិនមានន័យថាមិនចេតនាទេ ប្រសិនបើអ្នកប្រឆាំងបានគ្រប់គ្រងសកម្មភាពដោយច្បាស់។ នេះជាចំណុចដែលការពិនិត្យ VAR របស់ UEFA និង FIFA ត្រូវមើលចលនារបស់អ្នកការពារ មុំរាងកាយ ចម្ងាយបាល់ និងពេលវេលាប្រតិកម្ម។ ប្រសិនបើបាល់ប៉ះជើងអ្នកការពារដោយចៃដន្យ ខណៈខ្លួនមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន នោះមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បំបាត់ក្រៅលេងទេ។ សេចក្តីពន្យល់អំពីវីអេអារ

ករណីបាល់ស្ទុះពីបង្គោលទី របារទី ឬអ្នកចាំទីដែលបានសង្គ្រោះ គឺជាអន្ទាក់សំខាន់សម្រាប់អ្នកទស្សនា។ ប្រសិនបើអ្នកលេងមានទីតាំងក្រៅលេងនៅពេលមិត្តរួមក្រុមទាត់ ហើយបាល់ស្ទុះត្រឡប់មក អ្នកលេងនោះមិនអាចចូលទៅប៉ះបាល់ដោយទទួលអត្ថប្រយោជន៍បានទេ។ សម្រាប់អ្នកវិភាគការប្រកួត នេះមានន័យថា ត្រូវកត់ត្រាប្រភពបាល់មុនវាយតម្លៃថាគ្រាប់បាល់ស្របច្បាប់ឬអត់។ អ្នកចាំទីចាប់បាល់ហើយបញ្ចេញចេញក៏មិនស្មើនឹងអ្នកប្រឆាំងលេងបាល់ដោយចេតនាដែរ ប្រសិនបើសកម្មភាពនោះជាការសង្គ្រោះ។ ភាពខុសគ្នាតែមួយនេះអាចប្តូរលទ្ធផលពីគ្រាប់បាល់ស្របច្បាប់ទៅជាការទាត់បាល់សេរីដោយប្រយោល។

Assistant referee raising a flag beside the touchline while players react to a disputed rebound

អាជ្ញាកណ្តាលក៏ត្រូវចាំថា កំហុសក្រៅលេងត្រូវផ្តន្ទាទោសដោយការទាត់បាល់សេរីដោយប្រយោលពីកន្លែងដែលកំហុសកើតឡើង។ ប្រសិនបើអ្នកលេងការពារបាល់នៅក្នុងតំបន់ទីរបស់ខ្លួនដោយមានទីតាំងក្រៅលេងនៅក្រៅតំបន់ទេ កន្លែងកំណត់ការទាត់បាល់នៅតែអាស្រ័យលើទីតាំងដែលមានការចូលរួម។ IFAB ក៏បញ្ជាក់ថា អ្នកលេងដែលត្រឡប់ពីខ្សែទីដោយគ្មានការអនុញ្ញាត អាចត្រូវចាត់ទុកថានៅលើខ្សែទីសម្រាប់គោលបំណងក្រៅលេង។ ការយល់ដឹងពីចំណុចនេះមានប្រយោជន៍នៅពេលវិភាគក្រុមដែលប្រើការចេញមកទប់បាល់ជ្រៅ ឬការបង្កើតអន្ទាក់ក្រៅលេងជាបន្តបន្ទាប់។

ការសិក្សារបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ពាក់ព័ន្ធនឹងការកាត់សេចក្តីបង្ហាញថា ការសម្រេចមិនគួរផ្អែកលើស៊ុមវីដេអូមួយដោយឡែកទេ ព្រោះការប៉ះបាល់ និងសកម្មភាពរបស់អ្នកលេងអាចកើតឡើងក្នុងលំដាប់ខុសគ្នា។ ច្បាប់ទី១១របស់ IFAB សរសេរយ៉ាងច្បាស់ថា “ការស្ថិតនៅទីតាំងក្រៅលេង មិនមែនជាកំហុសទេ”។ ឃ្លានេះគួរតែជាគន្លឹះសម្រាប់ការវិភាគទាំងអស់។ សំណួរដែលអ្នកទស្សនាបាល់ទាត់សួរញឹកញាប់

ប្រសិនបើអ្នកត្រូវការចំណុចយោងខ្លីសម្រាប់ពេលមើលការប្រកួត សូមរក្សាបញ្ជីនេះ៖

  • បាល់ពីមិត្តរួមក្រុម៖ ពិនិត្យទីតាំងនៅពេលបាល់ចាកចេញ។
  • បាល់ពីការបោះចូល កាច់ជ្រុង និងទាត់ចេញ៖ មិនមានកំហុសក្រៅលេងដោយផ្ទាល់។
  • បាល់ពីការលេងដោយចេតនារបស់គូប្រកួត៖ ជាទូទៅមិនមានក្រៅលេង។
  • បាល់ពីការសង្គ្រោះ ឬបង្គោលទី៖ អាចនៅតែបង្កើតអត្ថប្រយោជន៍ក្រៅលេង។
  • អ្នកលេងមិនប៉ះបាល់ ប៉ុន្តែរារាំងចក្ខុវិស័យអ្នកចាំទី៖ អាចជាកំហុស។

ពិន្ទុចុងក្រោយ និងអ្នកគួរជ្រើសការយល់ដឹងបែបណា

ច្បាប់ក្រៅលេងដែលត្រឹមត្រូវមានសមីការសាមញ្ញ ប៉ុន្តែការអនុវត្តត្រូវការការវាស់ពេលវេលា និងផលប៉ះពាល់។ ជំហានទីមួយ គឺកំណត់អ្នកលេងដែលពាក់ព័ន្ធ និងពេលប៉ះបាល់។ បន្ទាប់មក ពិនិត្យពាក់កណ្តាលទីលាន បាល់ អ្នកប្រឆាំងទីពីរចុងក្រោយ និងផ្នែករាងកាយដែលអាចរាប់បាន។ ចុងក្រោយ ត្រូវសម្រេចថាមានការលេងបាល់ រំខានអ្នកប្រឆាំង ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការសង្គ្រោះឬអត់។ ការអនុវត្ត ៣ ជំហាននេះមានភាពត្រឹមត្រូវជាងការសន្និដ្ឋានពីការមើលថា “ខ្សែប្រយុទ្ធនៅមុខខ្សែការពារ”។

សម្រាប់អ្នកលេង វិធីល្អបំផុតគឺពន្យារពេលរត់ជ្រៅមួយភាគបន្តិច និងរក្សាខ្លួនឱ្យស្មើខ្សែអ្នកការពារ។ សម្រាប់គ្រូបង្វឹក វិធីមានប្រសិទ្ធភាពគឺហ្វឹកហាត់ការបញ្ជូនបាល់តាមចន្លោះ និងការរត់ពីក្រោយខ្សែការពារ ដោយថតវីដេអូយ៉ាងតិច ៦ មុំ។ សម្រាប់អ្នកវិភាគ ឬអ្នកប្រើទិន្នន័យរបស់មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ កុំប្រើចំនួន offside តែមួយជាសូចនាករថាក្រុមលេងល្អឬអាក្រក់។ ត្រូវប្រៀបធៀបវាជាមួយការកាន់កាប់បាល់ ការបញ្ជូនបាល់ជ្រៅ ឱកាសស៊ុត និងចំនួនការវាយប្រហារដែលបញ្ចប់ក្នុងតំបន់ទី។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានរបស់ខ្ញុំច្បាស់លាស់៖ ក្រុមវាយប្រហារដែលយល់ពេលវេលាប៉ះបាល់នឹងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ធំជាងក្រុមដែលគ្រាន់តែរត់លឿន។ ក្រុមការពារដែលប្រើខ្សែខ្ពស់ត្រូវការការសម្របសម្រួលយ៉ាងហោចណាស់ ៤ នាក់ ព្រោះការបោះជំហានខុសតែម្នាក់អាចបំបែកអន្ទាក់បាន។ ក្នុងការប្រកួតឆ្នាំ២០២៦ វីអេអារនឹងជួយកាត់បន្ថយកំហុសមើលឃើញ ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសការបកស្រាយច្បាប់បានទេ។ សម្រាប់អ្នកទស្សនា ចងចាំលំដាប់ “ពេលប៉ះបាល់ ទីតាំង សកម្មភាព” ហើយអ្នកនឹងអានការសម្រេចក្រៅលេងបានត្រឹមត្រូវជាងមនុស្សភាគច្រើន។

សម្រាប់ការវិភាគប្រកួត World Cup ២០២៦ និងទិន្នន័យក្រុមដែលភ្ជាប់ជាមួយច្បាប់នេះ សូមចូលទៅមើលមគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់។

ចូលមើលមគ្គុទ្ទេសក៍

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់ក្រៅលេងមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់ក្រៅលេងមានន័យថា អ្នកលេងស្ថិតនៅពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួត និងជិតខ្សែទីជាងបាល់និងអ្នកប្រឆាំងទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់ ហើយបន្ទាប់មកចូលរួមសកម្ម។ ក្បាល រាងកាយ និងជើងអាចរាប់បាន ខណៈដៃនិងកំភួនដៃមិនរាប់។ ការឈរនៅទីតាំងនោះតែមួយមិនមែនជាកំហុសទេ លុះត្រាតែមានការប៉ះបាល់ រារាំងគូប្រកួត ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍។ ច្បាប់នេះស្ថិតក្នុងច្បាប់ទី១១របស់ IFAB។

សំណួរ៖ តើត្រូវពិនិត្យក្រៅលេងតាមជំហានណា?

ចម្លើយ៖ ត្រូវពិនិត្យ ៣ ជំហាន៖ ពេលបាល់ត្រូវបានប៉ះ ទីតាំងរាងកាយ និងសកម្មភាពបន្ទាប់។ ដំបូងកំណត់ការប៉ះបាល់ដំបូងរបស់មិត្តរួមក្រុម បន្ទាប់មកពិនិត្យថាផ្នែករាងកាយដែលអាចរាប់បានឆ្លងខ្សែឬអត់។ ចុងក្រោយពិនិត្យថាអ្នកលេងបានប៉ះបាល់ រារាំងទស្សនៈអ្នកចាំទី ប្រជែងបាល់ ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការសង្គ្រោះ។ ប្រសិនបើបន្ទាត់ជិតស្មើគ្នា ត្រូវរង់ចាំការពិនិត្យ VAR។

សំណួរ៖ តើក្រៅលេងខុសពីការឈរមុខអ្នកការពារដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ ខុសគ្នា ព្រោះការឈរមុខអ្នកការពារមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់កំហុសក្រៅលេងទេ។ អ្នកលេងអាចនៅមុខអ្នកការពារ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅស្មើបាល់ ឬមិនទាន់ចូលរួមលេង។ លើសពីនេះ ការបោះបាល់ចូល កាច់ជ្រុង និងទាត់ចេញពីទីអាចចាប់ផ្តើមការលេងដោយមិនបង្កើតកំហុសក្រៅលេងដោយផ្ទាល់។ ដូច្នេះត្រូវពិនិត្យប្រភពបាល់ និងពេលវេលាផងដែរ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វី VAR មិនលុបចោលរាល់ការសម្រេចក្រៅលេង?

ចម្លើយ៖ VAR ពិនិត្យការសម្រេចដែលអាចប៉ះពាល់ដល់គ្រាប់បាល់ ឬហេតុការណ៍សំខាន់ ប៉ុន្តែវាមិនជំនួសការបកស្រាយរបស់អាជ្ញាកណ្តាលទាំងស្រុងទេ។ ប្រព័ន្ធត្រូវកំណត់ពេលប៉ះបាល់ ទីតាំងរាងកាយ និងថាតើអ្នកលេងមានឥទ្ធិពលលើគូប្រកួតឬអត់។ ករណីបន្ទាត់ជិតខ្លាំងអាចប្រើបច្ចេកវិទ្យាក្រៅលេងពាក់កណ្តាលស្វ័យប្រវត្តិ ប៉ុន្តែការវាយតម្លៃការរារាំងទស្សនៈនៅតែត្រូវការអាជ្ញាកណ្តាល។

សំណួរ៖ តើការទទួលបាល់ពីគូប្រកួតអាចលុបក្រៅលេងបានទេ?

ចម្លើយ៖ អាចបាន ប្រសិនបើគូប្រកួតបានលេងបាល់ដោយចេតនា និងមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រង បញ្ជូន ឬបោសបាល់ចេញ។ ប៉ុន្តែការសង្គ្រោះបាល់ដោយអ្នកចាំទី ឬអ្នកការពារមិនត្រូវបានចាត់ទុកដូចការលេងដោយចេតនាទេ។ ប្រសិនបើបាល់ប៉ះអ្នកការពារដោយចៃដន្យ ឬដោយគ្មានការគ្រប់គ្រង ក្រៅលេងអាចនៅតែអនុវត្ត។ ការសម្រេចត្រូវពិនិត្យចលនា ចម្ងាយ និងពេលវេលាប្រតិកម្ម។

សំណួរ៖ តើក្រៅលេងមានតម្លៃអ្វីសម្រាប់អ្នកវិភាគការប្រកួត?

ចម្លើយ៖ ក្រៅលេងជួយវាស់ថាក្រុមប្រើការរត់ជ្រៅ និងខ្សែការពារខ្ពស់មានប្រសិទ្ធភាពកម្រិតណា។ ចំនួនការប្រមូលបានក្រៅលេងមិនគួរបកស្រាយដោយឡែកទេ ត្រូវប្រៀបធៀបជាមួយឱកាសស៊ុត ការបញ្ជូនបាល់ជ្រៅ និងការវាយប្រហារចូលតំបន់ទី។ ក្រុមវាយប្រហារដែលមានក្រៅលេងច្រើនអាចមានបញ្ហាពេលវេលា ប៉ុន្តែក៏អាចបង្ហាញថាក្រុមនោះកំពុងបំបែកខ្សែការពារជាញឹកញាប់។ សម្រាប់ការព្យាករណ៍ឆ្នាំ២០២៦ គួរប្រើស្ថិតិទាំងនេះជាកញ្ចប់ មិនមែនជាលេខតែមួយទេ។

ការយល់ច្បាស់ពីច្បាប់ក្រៅលេងធ្វើឱ្យការមើលបាល់ទាត់ ការវិភាគ FIFA World Cup ២០២៦ និងការអានយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមមានភាពត្រឹមត្រូវជាងមុន។ ចាប់ផ្តើមពីពេលប៉ះបាល់ បន្តទៅទីតាំង ហើយបញ្ចប់ដោយសកម្មភាព នោះគឺរូបមន្តដែលអាចប្រើបានគ្រប់ការប្រកួត។

ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តសិក្សាច្បាប់ និងទិន្នន័យបាល់ទាត់ សូមចូលមើលមគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ឥឡូវនេះ។

ចាប់ផ្តើមស្វែងយល់

Related Articles